Kışın en güzel taraflarından biri de çeşit çeşit sebzeleri. Kereviz, pırasa, brokoli, karnabahar, ıspanak ve daha saymadıklarım... İnsanın iştahını kabartan renk renk sebzeler.. Alıp gelesi sonra pişiresi geliyor insanın.. Sebzelerin zeytinyağlısı yenilesi benim için.
Yemek konusunda bir listen olacak. Koyacaksın listene bu sebzeleri, her hafta mutlaka pişirecek, kıyısından köşesinden geçeceksin. Kimi zaman çorbası, kimi zaman yemeği, zeytinyağlısı, böreği derken ne kadar da zenginleşmiş sofran. Bin şükür eder, yemekle bile yaşama sevinci katarsın hayatına. Çünkü yemek de üretimdir; ortaya çıkan bir sanattır; damak zevkidir; en önemlisi de kültürdür. Çocuklara bırakılan tatlar olur, evini ziyaret eden bu sebzeler.. Onlar da çocuklarına bırakır miras niyetine.
O zaman her geçen gün yeni tatlar katmak lazım soframıza. İşte yeni lezzetler keşfetmenin zevkinde adeta sebze avcılığı yapıyorum bugünlerde. Her güne yeni bir lezzet. Bir de bu lezzetleri farklı kimliklere büründürmek en eğlencelisi. Mesela ıspanak bir bakıyorsun çorba olmuş, ertesi hafta pirinçle, etle soğanla birleşmiş bir tabakta, sonra yufkaların arasına saklanmış bir lezzet olarak damaklarda.. Yeter ki yakıştır birini birine. Sonra marifet bir araya getirmekte malzemeleri..
Ama en önemlisi sofralarımızdaki bu zenginliğe şükretmekte. Sebzelerin güzelliğine düzülen bu övgülerden sonra ziyan etmek de yakışmaz bize.
Mis gibi kokularını içimize çekip emekle yapılan bu yemekleri huzurlu sofralarda yemek de işin bir diğer güzelliği. Çocuklara, eşlere düşen "ellerine sağlık" sözü de hiç eksik olmasın ardından yemeğin. Hep huzurla, güleryüzle, neşeyle yensin yemekler temennisiyle..
Bahara kapı araladığımız şu günlerde kış sebzelerine medhiyem bir şükran borcu niyetine..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder