Çocuklarımın doğduklarından itibaren o kadar güzel anlarına şahit oldum ki hafızama kazınan. İlk bakışma, ilk gülüş, ilk emekleme, ilk diş, ilk yürümeye başladıkları an vs. Her anları çok özel ama bazıları hiç unutulmuyor. Sonra büyüdükçe, dünyayı öğrendikçe, bizleri taklit ettikçe içlerindeki hazineleri ortaya çıkarıyorlar. Her dönemin hazinesi farklı ve yaşanmaya değer.
Bugünlerde büyük oğlumun bize sunduğu muhteşem hazine kırık dökük ama en harika kelimeler, yarım ama duymayı hep beklediğimiz cümleler.. Artık aramızda bir dil var kimsenin bilmediği. Bizi birbirimize daha da bağlayan bir dil. Herkesin kolayca anlayamadığı ortak bir şifre sistemi oluştu sanki ailemizde. Bu şifre üzerinden yapılan şakalaşmalar, gülüşmeler hatta atışmalar bizi birbirimize daha çok mu yakınlaştırdı yoksa? Umarım öyledir.
Küçük çocuklarla konuşurken anlatmaya çalıştıklarını anlamakta hep zorlanırdım. Ama anneleri hemen anlar ve cevap verirlerdi. Ben neden anlayamadığımı bilemez; çocuğun hiç de anlaşılır konuşmadığını düşünürdüm. Oysa önce anneler anlarmış çocuklarının dillerinden. Çünkü o kırık dökük kelimelerinin, yarım yamalak cümlelerinin arkasında ne hikayeler yatarmış. Anne anlatır anlatırmış, çocuk dinler dinlermiş; bir gün dökülüverirmiş cümleler ağzından ansızın çocuğun. Böylece birlikte okunan masalların, oynanan oyunların, kırda, bahçede, parkta bir küçük gezintinin, araba yolculuğunun vs. izlerini taşırmış hep o ilk kelimeler.
Kimi kelimeler çok beklenir ya; çocuk ilk önce anne mi dedi, yoksa baba mı gibi tartışmalar olur. Sonra hiç beklemediğin, hem de zor olduğuna inandığın bir isim; eve yeni gelen minik kardeşin ismi bir bakarsın hiç düşmez abisinin ağzından. O minik kardeşe dair her lakap, her sevgi sözcüğü hop abisinin dilinde anında. O yüzden diyorum ya her kelimenin anısı, her cümlenin hikayesi kendinde gizli. Dolayısıyla ilk kelimeler, ilk cümleler hep duygu yüklü..
Ancak çocukları hep en güzel, en tatlı, en muhabbetli konuşmalara tanık ettirmeli ki, onların ağızlarından dökülen her kelime, her cümle de bal olsun. Babaannemin hep söylediği gibi tatlı dilli olmalı ki hayat güzel bir yolculuk olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder