Hiçbir anne baba çocukları arasında bir fark gözetemez. Her biri sevgi bakımından eşittir. Hangisinin canı yansa eşit derecede onların da canı yanar. Gel gör ki, bizim gözümüzde birbirinden farksız, bizim için ayrılmaz olanlar canlarımız aslında iki farklı masalın kahramanları. Her birinin öyküsü kendinde gizli; adeta keşfedilmeyi bekleyen birer hazine. Dolayısıyla anne baba olarak onlara birbirlerinden farksız gözle bakarsak, çok yanılırız. Benim kızımın/oğlumun öyküsü ne acaba diye seyredalmalı; bu dünyaya geliş amaçlarını keşfetmeye koyulmalı. En önemlisi de amaçlarını gerçekleştirmelerine yardımcı olacak ortamı hazırlamalı ve yanlarında olmalı.
Her birinin masalını güzelleştirmek de bizim boynumuzun borcu. Sanki hayata geliş amaçları kaçırılan çocuklar daha hırçın, daha huysuz oluyorlar. Çünkü kendilerini gerçekleştirmelerini sağlayacak araçlardan yoksunlar. Bu yoksunluk da onları saldırganlığa itiyor; çünkü potansiyellerini dışavuramıyorlar. Kesin olan şu ki her insanın sahip olduğu kabiliyetler doğrultusunda yönlendirilmeleri daha sağlıklı bireyler dolayısıyla daha sağlıklı bir toplum meydana getirir. Bununla birlikte, çocukların yeteneklerinin keşfi de anne babaya düşer. Yani anne ve baba bir anlamda da birer yetenek avcısıdır.
Müziğe yeteneği olduğunu keşfettiğiniz çocuğunuzun bir enstrüman çalarken ne kadar mutlu olduğunu hayal edin. Bütün enerjisini sevdiği işine vermesi hem onu mutlu eder hem de huzurlu bir birey olur. Anne baba olarak onu dinlemek ve izlemek insana ne kadar mutluluk verir kim bilir? Ya da resim yapmaktan hoşlanan çocuğunuzun bütün gün boyalarla, kağıtlarla, kalemlerle dans ettiğini düşünün. Çocuğumun renklerle yaptığı bu dansla mutluluktan uçması bir anne olarak bana büyük bir haz verirdi sanırım. Öte yandan belki de bir spor dalına baş koyacaktır oğullarımdan biri diye düşünüyorum. O mutlu olacak diye biz de o antreman bu antreman koşturacağız bir sürü işin arasında. Ancak o koşarken, yüzerken, basketbol ya da futbol oynarken artık hangisini seçecekse öyle mutlu olacak ki bizim gözümüz de başka bir iş görmeyecektir.
Bir yandan bu günleri yavaş yavaş, çocuklarımın kokularını içime çeke çeke geçmesini dilerken öte yandan onların yeteneklerini keşfetmek için de heyecanlanıyorum. Hayata geliş amaçlarını içten içe öyle merak ediyorum ki... Ve Onların sevdikleri şeyleri yaparken mutluluklarına ortak olmayı dört gözle bekliyorum. Şimdilik kabiliyetlerini keşif için araçları sağlamaya devam...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder